Milli.Az lent.az-ın Əməkdar artist, aktyor Anar Heybətovla müsahibəsini təqdim edir:

- Lap əvvəldən başlayaq. Xalq çalğı alətləri bitirmə şöbəsində tar sinifini olan Anar Heybətov niyə sonradan aktyorluq təhsili almaq imkanına gəlir?

- Bülbül adına orta ixtisas musiqi məktəbində xalq çalğı alətləri təzə tar sinifini bitirmişəm. Aktyorluğa məktəb illərindən həvəsim var idi, bir çox tədbirlərdə iştirak edirdim. Valideynlərim sənədlərimi musiqi akademiyasına verməyimi tələb edir. Deyirdilər ki, musiqi üzrə təhsil almısan, heyifdir. Tərzən Ramiz Quliyev rola çəkilməyə başladım. Mən hər zaman ona məni imtahandan kəsdiyi üçün təşəkkür etmişəm. Növbəti il ​​dram və kinoaktyorluq fakültəsinə sənədlərimi verdim. 1995-ci ildə daxil olub 1999-cu ildə Azər Paşa Nemətovun kursunu bitirmişəm. Məni Azər müəllim Akademik Milli Dram Teatrında Elçinin "Mənim ərim dəlidir" tamaşasına kiçik bir rolla gətirdi. O gündən bu günə qədər də teatrda çalışıram. 

- Bəs bu çalışdığınız ən sevdiyiniz rolunuz hansı olub?

- Mən idarə, ifa etdiyimi rolların hər birini sevərək oynayıram. Düşünürəm ki, aktyor rolunu sevmədən oynasa, kənardan hiss olunar və onu tamaşaçıya çatdıra bilməz. Hər birini sevirəm, amma universitet illərindən Cəlil Məmmədquluzadənin "Ölülər" tamaşasında "Kefli İsgəndər"i özümə daha yaxın bilirəm.

- Hansı rolda oynamaq istəmisiniz, lakin alınmayıb?

- Bizim işlə məşğul sahə elə sənətdir ki, tükənmir. Yaşa dolduqca daha başqa rollarda özünü görüb sınamaq istəyirsən. faydalı ki, mənim də istifadə edəm rollar var. Amma bu, oynadıqca yada düşür. 

- Tamaşaçılar sizi daha çox hansı işlərlə xatırlayır? Sizi ən çox sevdirən hansı ekran işi olub?

- Tamaşaçılardan tez-tez eşidirəm. 2006-2007-ci büdcə bizdə seriallar çox da çəkilmirdi. İnsanlarımız xarici seriallara baxırdı. "Qaydasız döyüş", "Bəyaz həyat" serialları da tamaşaçıların yadındadır, 2012-ci ildə "Pərvanələrin rəqsi" serialı başladı. bizim şirkətlər serial bir nömrəli serial idi. Oradan daha çox insanın yadında qalmışam. Gənc nəsil məni daha çox bu serialla yadında saxlayıb. Mənə çox xoşdur ki, həmin tamaşaçılar artıq teatrda tamaşalarımızı izləməyə gəlirlər. 

- Bu illər ərzində sizə ağır gələn rol olub ki, çıxmağa çox çəkmisiniz?

- 2018-ci ildə Prezident İlham Əliyev "Mikayıl Müşfiq ili" elan etmişdi. O zaman bütün mədəniyyət mərkəzləri Mikayıl Müşfiqin xatirəsinə hazırlayırdı. Bizim də teatra Əli Əmirlinin "Ah, bu uzun sevda yolu"  pyesi təqdim olundu. Tamaşada Mikayıl Müşfiq və Dilbər Axundzadənin başına gələnlər tamaşada canlandırıldı. Mənə ağır gələn gözəl o idi. biz hamımız o tamaşadan təsirlənib çıxırıq. Ağır izləyir. Bu gözəldən bir neçə saat sonra biz özümüzə gəlmirik. Onun qəzası bizə təsir edir.

- Azərbaycan kinosundan danışaq. Bir aktyor olaraq, kinomuzun bu günü sizi qane edir?

- Açığı, hər seriala etibarilə baxmaq mümkün olmur. Amma çalışdığım qədər internet səhifələrindən hazırda yayımlanan filmlərin epizodlarına baxmağa çalışıram. Bəzi filmlərimiz xarici ödənişlərə layiq görülür. Amma filmlərimiz 100% uğurludur, deyə bilmirəm. Təəssüf. 

- Bəs necə illərlə mübarizə etsək,?

- Düşünürəm ki, düzəlməyə doğru gedir. Yaxın neçə ildə düzələr, deyə bilirəm, amma düzəlməyə doğru gedir. 

- Əli İsa Cabbarov Azərbaycan Kinematoqrafçılar İttifaqının rəhbəri seçildi. Sizin münasibətiniz necədir?

- Əlisa müəllimə uğurlar arzulayıram. Onlarla çox da yaxınlığım yoxdur. Onlar haqqında nəsə desəm, birdən səhv deyərəm. Ona görə də uğur arzulayıram. 

- Bu sənətə başlayan gənclərin gözləntiləriniz nələrdir? Hansısa iradınız bildirirsiniz?

- Son illər teatra çox istedadlı gənclər gəlir. İrad bildirmirəm, yalnız məsləhət verə bilər ki, burada belə etmək lazımdır. Onlar da sağ olsun düşünənlər ki, hər halda səriştəm onlardan daha doğru. Onlara pis bir şey demərəm. 

- Bəs 50 yaşın astanasında olan Anar Heybətov yeni başlayan Anara nə məsləhət görərdi?

- Biz teatrın çətin dövrlərində işləmişik. Yadımdadır ki, karyeramıza yeni başlayanda tamaşaçı zalında 20-30 nəfər olurdu. Biz onlar üçün tamaşa etdik. Sonra zamanla tamaşalara gələnlərin sayı artmağa başladı, bilmirəm, bəlkə də tamaşaların səviyyəsi artmağa başladı. O vaxtkı Anara səbr arzulayaram ki, hər şey düzələcək. İndiki gənclərə yaxşı mənada paxıllıq edirəm. Bizim dövrümüzdə səhnədə bu qədər işıq, səs sistemi, qrim otaqlarının şəraiti yox idi. 

- İllərdir sənətdəsiniz. yəqin ki, küsülü olan kimlərsə olub.

- Mənim küsülü olduğum adam yoxdur. Ola bilər ki, bəlkə, kimsə mənimlə danışmır, ondan da xəbərim yoxdur. Birincisi, küsməyi kişi xeylağına yaraşdırıram. İncidiyim bir şey olsa, anında həmin adama deyirəm, ürəyimdə saxlayıb kinli davranıram. Uzun illərə dayanan dostluq olur, hər hansısa yalanın, yersiz hərəkətin üstündə ona son qoymaq mümkündür, kimlər üçünsə, mənim üçün olur yox.

- Peşə faəaliyyət xatirənizdən heç vaxt silinməyək və ya maraqlı bir şey ki var. Bu barədə dinləmək istəmişəm sizi. 

- Maraqlı və qəribə yox, amma üzücü bir məsələ ilə danışırdım. Deməli, Masazır qəsəbəsində Düz gölünün qırağında çəkilişdə idik. Mən də çəkilişdə olanda telefonlarımı səssizə alıb, üzü aşağı masaya qoyuram. Açığı, telefonuma əl vurulmasından xoşum gəlmir. Bilirlər ki, olmaz. Günlərdə səs rejisorunun yeni köməkçisi gəldi. Bir də gördüm ki, yaxşılıq etmək üçün telefonumu gətirdi ki, sizə zəng gəlib. O, indi bilmir telefona əl vurmaq olar, olmaz. Baxdım ki, evdəndir. Açdım, dedilər ki, binada yanğındır və biz qaçmışıq, kişi qalıb evdə. Atam xəstə idi. Bir Allah bilir ki, oradan evə necə qaçıb gəldim. Mən gələnə qədər yanğın söndürülüb. O hadisə heç vaxt yadımdan çıxmır. Oğlana acıqla baxmışdım ki, sənə kim deyib ki, telefonuma əl vurasan. Amma o uşaq olmasaydı, bu hadisədən çox gec xəbər tutacaqdım. Atamın vəfat xəbərini də işdə olanda almışdım. Mən çəkilişdə olmalı idim. Fiziki çəkilişdə anlayırdılar ki, evdə ağır xəstəm var. Amma gün ərzində ən azı 2 saat çəkilmək lazım idi. Atamdan soruşdum ki, yaxşısan? Dedi, hə. Dedim, bir-iki epizodum var, çəkilib gələcəyəm. Dedi, tez gəl. Çəkilişə çatmışdım ki, zəng gəldi ki, atam artıq vəfat edib.

- Bu il həm də yubileyinizdir. 50 illiyinizə Xalq artistinin adını qazanmağı gözləyirsiniz?

- Vallah bilmirəm. İnanın o haqda düşünməmişəm. Layiq bilsələr, verərlər. Mən mütəmadi olaraq təltif olunuram. Düşünürəm ki, məsləhət bilsələr, Xalq artisti adı da verərlər. Azərbaycanda aktyor sənəti ilə nələri qazanmaq olarsa, onların hamısını istəyirəm. Amma bilmirəm, bəlkə, onları qazanmağa ömür vəfa eləməz. 

Müəllif: Ülkər Vəliyeva (Milli.Az redaktor)